bip logo   godlo polski

Wiktor Chabecki (psychologia i komunikacja w zarządzaniu) w ramach programu Erasmus+ odbył praktyki zagraniczne w jednej z uczelni partnerskich w Turcji. W tym czasie, pracując w międzynarodowym zespole, poznał m.in. procedury związane z obsługą mobilności akademickiej. Przygotował też webinarium o systemie Europass – zestawie dokumentów umożliwiających obywatelom Unii Europejskiej lepsze prezentowanie kwalifikacji zawodowych i kompetencji na obszarze całej Europy.

Ten czas obfitował w różne doświadczenia związane nie tylko z pracą. Oto relacja Wiktora.

Moja przygoda z programem Erasmus+ nie zakończyła się wraz ze studiami na moim poprzednim kierunku – bezpieczeństwie wewnętrznym. Znów postanowiłem skorzystać z okazji. Teraz – już na psychologii i komunikacji w zarządzaniu – wyruszyłem do Aksaray – miasta, w którym na Aksaray University miałem odbyć praktyki w biurze współpracy międzynarodowej.

Już podróż na miejsce okazała się wyzwaniem, których i później nie zabrakło, ale o tym później. Tak więc najpierw poleciałem z Warszawy do Budapesztu, a stamtąd do Ankary. Wybrałem takie połączenie, ponieważ wychodziło najtaniej, a przy okazji mogłem zwiedzić lotnisko w stolicy Węgier. W Ankarze wylądowałem przed godziną 10-tą. Potrzebowałem trochę czasu, aby zorientować się, jak stąd bezpośrednio dostać się do Aksaray. Po kilku próbach dogadania się po angielsku z kierowcami autobusów miejskich udało mi się w końcu z lotniska dotrzeć do głównego dworca autobusowego w Ankarze. Tam czekałem kolejną godzinę na autobus Flixbusa (w Turcji ma nazwę Kâmil Koç) do Aksaray. Jazda trwała około trzy godziny, które wykorzystałem na krótką drzemkę, wciąż próbując mieć na uwadze moje nowe otoczenie. Na dworcu, na szczęście, czekał już na mnie opiekun praktyk wraz z moją współpraktykantką, studentką Uniwersytetu Łódzkiego.

Nasz opiekun okazał się niesamowicie pomocny i pełen optymizmu. Nawet najmniejsze błahostki pomagał rozwiązać bardzo efektywnie. I nie trwało to tylko przez pierwsze dni. Tak było przez cały okres praktyk. Uśmiechy, optymizm i skuteczne motywowanie do działania na miarę idealnego menedżera. Obserwując go, wiele się nauczyłem, co jest bardzo ważne, gdy weźmie się pod uwagę mój obecny kierunek studiów.

Zakwaterowanie miałem w niedrogim akademiku, znajdującym się na terenie uczelnianego kampusu, który jest pod stałą kontrolą ochrony. Oprócz budynków dydaktycznych znajdują się tu również kantyny i małe sklepiki, w których można kupić najbardziej potrzebne rzeczy. Można także wypożyczać rowery, co na początku bardzo mnie ucieszyło. Okazało się jednak, że maszyny wypożyczające nie zawsze działały, przez co drogę na drugi koniec kampusu musiałem nie raz, nie dwa pokonywać na piechotę. Z miasteczka studenckiego do centrum Askaray można dojechać miejskim autobusem, który kursuje co 30 minut. Dojazd trwa jakieś 10 minut, a widoki na tej trasie są raczej „pustynne”. W ogóle poza terenami miasta i kampusu są tutaj kolory i krajobrazy bardziej przypominające pustkowia, które dla mnie okazały się bardzo relaksujące. Z kampusu jest również widok na Górę Hasan – nieczynny wulkan górujący nad całą okolicą.

Jeżeli chodzi o moje praktyki, to od początku do końca uczyłem się teoretycznie i praktycznie jak działa biuro współpracy międzynarodowej w Aksaray. Wiem jak tworzone są projekty, aby zostały pozytywnie dofinansowane, jak przygotowywać wydarzenia, poznałem różnice między KA131 a KA171, KA152, KA153, i wiele innych podobnych zagadnień bardzo ważnych dla Erasmusa. Miałem również możliwość zaprezentowania się publicznie, ponieważ przygotowałem prezentację na temat Europass.

W dni wolne, które ja i moja koleżanka mieliśmy co jakiś czas, wykorzystaliśmy na zwiedzanie Turcji. Udało mi się zwiedzić Stambuł, Bursę, Izmir, Antalyę, Ankarę, Konyę oraz inne ciekawe miejsca poza terenami miast.

Są również rzeczy, które niezbyt przyjemnie wspominam. Poza opisanymi wcześniej kłopotami z wypożyczeniem rowerów, były to bankomaty na terenie kampusu, które z jakiegoś powodu zdołały „skonfiskować” mi dwie karty płatnicze. Jedną z banku tureckiego, a drugą z polskiego. Już myślałem, że nie będę mógł opłacać transakcji, ale na szczęście działa tu opcja płacenia QR na koncie tureckiego banku. Według mojego opiekuna jestem pierwszą osobą, której to się przydarzyło, i to aż dwa razy. Inna niemiła historia przydarzyła mi się w Izmirze, gdzie przez zepsuty automat i brak możliwości zakupu biletu gotówką przez niemal godzinę nie wiedziałem, jak wrócę do akademika. Dopiero gdy znalazłem osoby mówiące po angielsku, dowiedziałem się, że w autobusie też można płacić wspomnianym wcześniej kodem QR lub korzystając z aplikacji İzmirim Kart.

Tak więc oprócz nauki jak działa biuro współpracy międzynarodowej na uniwersytecie w Askaray, dostałem też lekcję na przyszłość, aby częściej sprawdzać aplikacje ułatwiające podróże.

Wiktor Chabecki, psychologia i komunikacja w zarządzaniu

  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 1
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 1
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 2
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 3
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 4
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 5
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 6
  • z pamietnika praktykanta oczekiwane i nieoczekiwane nauki na przyszlosc 7