fbpx
  • Czcionka: A A+ A++
  • Interlinia: zresetuj wielkość interlinii włącz większą interlinie+
  • Kontrast: włącz kontrast wyłącz kontrast
  • Mapa strony: mapa strony

Termin: 18.04.2016 (sesja teoretyczna: 13.00; koncerty: 18.00)

Miejsce: Aula im. prof. A. Niekrasza, PWSZ w Koninie (sesja teoretyczna); Galeria CKiS ,,Wieża Ciśnień’’ w Koninie (koncerty)

Organizatorzy: PWSZ w Koninie: Społeczno-Ekonomiczny Zespół Badawczy, Zakład Pedagogiki, SKN ,,Wizja’’ oraz CKiS w Koninie

Patronat: Zoharum Records; HARD Art

Koordynatorzy: Tomasz Misiak, Marcin Olejniczak
 
O seminarium. Celem spotkania w ramach seminarium jest wyznaczenie i omówienie wielu różnych sposobów słuchania charakterystycznych dla współczesnych przeobrażeń m.in.: kulturowych, społecznych, technologicznych. Mamy nadzieję, że dzięki temu uda się stworzyć swoistą „mapę” najważniejszych problemów związanych z dźwiękiem i słuchaniem. Mapę, która stanie się początkiem szerszej dyskusji nad rolą i stanem współczesnych środowisk akustycznych i sprzężonych z nimi sposobów słuchania. W seminarium, w roli prelegentów, udział wezmą: prof. nzw. dr hab. Jakub Bartoszewski, dr hab. Dariusz Brzostek, Rafał Kołacki, prof. nzw. dr hab. Tomasz Misiak, Marcin Olejniczak oraz studenci skupieni w  SKN ,,Wizja’’.

O koncertach. Prezentowane w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Koninie seminarium zatytułowane „Sposoby słuchania” miało skłonić uczestników do przemyślenia roli dźwięku w kulturze współczesnej, a także przekonać o konieczności zastanowienia się nad rozmaitymi sposobami słuchania. Proponowane w Galerii CKiS „Wieża Ciśnień” koncerty stanowią swoiste dopełnienie tego spotkania. Zaproszeni artyści zaprezentują trzy różne przestrzenie dźwiękowych aktywności i zaproszą do zmiany naszych sposobów słuchania w obliczu różnych źródeł dźwiękowych.

Rafał Kołacki i Dariusz Brzostek, dzieląc się nagraniami nieistniejącej już audiosfery obozu uchodźców w Calais, skłonią słuchaczy do przemyślenia własnych nawyków słuchania w konfrontacji z nieznanymi i odległymi kulturowo przestrzeniami dźwięku.

Paulina Miu Zielińska wprowadzi publiczność w aurę głosu i pokaże jego możliwości współistnienia z zastaną przestrzenią skłaniając do przemyślenia tego, jakie znaczenia wiązać się mogą z dźwiękiem ludzkiego głosu potraktowanego w sposób niestereotypowy.

Tomasz Misiak i Marcin Olejniczak, w ramach ,,Radio Noise Duo’’, przy użyciu radioodbiorników jako źródeł dźwięku zbudują hałaśliwy, oparty na efektach szumowych pejzaż dźwiękowy, który uwydatni problemy słuchania współczesnej, zdominowanej technologicznie rzeczywistości dźwiękowej.
 
 
Dariusz Brzostek/Rafał Kołacki: „Jak słuchaliśmy…?”
Przy okazji wydania nowej płyty Rafała Kołackiego, „Hijra. Noise from the Jungle” (Zoharum 2016), dokumentującej nieistniejącą już audiosferę obozu uchodźców w Calais, chcielibyśmy postawić kilka prostych pytań: Co nagrywamy, kiedy nagrywamy w terenie? Lub też, co naprawdę nagrywamy, kiedy nagrywamy w terenie. Czego słuchamy, kiedy słuchamy nagrań dokonanych w terenie? Lub też, czego naprawdę słuchamy, kiedy słuchamy nagrań dokonanych w terenie? Jakie relacje tworzą się między nagraniem a rzeczywistością, jakie zaś między nagraniem a naszym wyobrażeniem o przestrzeni, którą nagrywaliśmy? Czego chcemy, a czego lubimy słuchać? Gdzie zaczyna się, a gdzie kończy przyjemność słuchania? Przy okazji zaś, chcielibyśmy dać wam posłuchać, jak słuchaliśmy, kiedy nagrywaliśmy… I w ogóle, co słychać…?
 
Dariusz Brzostek. Teoretyk literatury, kulturoznawca, adiunkt w Katedrze Kulturoznawstwa UMK w Toruniu. Zainteresowania badawcze: sound studies, estetyka grozy, popkultura i kontrkultura, psychoanaliza. Autor monografii: ,,Literatura i nierozum. Antropologia fantastyki grozy’’ (2009) oraz ,,Nasłuchiwanie hałasu. Audioantropologia między ekspresją a doświadczeniem’’ (2014) oraz kilku płyt.

Rafał Kołacki. Muzyk i kurator wydarzeń muzycznych. Nagrywa, słucha, tworzy ale również analizuje teoretycznie zgromadzony materiał, chcąc w swoich badaniach poruszyć problem wzajemnego stosunku dźwięku (to jak słyszymy) do cech i ról społecznych jakie przyjmujemy. Interesuje go również komunikacyjna funkcja dźwięku, to jak, gdzie i kiedy dźwięki stają się komunikatami.
 
 
Paulina Miu Zielińska: ,,HERESONG/TUPIEŚŃ’’
HERESONG/TUPIEŚŃ - to pieśń ulotna, wyrastająca z miejsca. To działanie głosowe z zakresu site-specific z akcentem na walory akustyczne danej przestrzeni. Organiczny instrument, jakim jest głos nie jest tu dodatkowo nagłośniony, pozostaje surowy, obnażony w swojej niedoskonałości. Odważnie wchodzi w proces badania miejsca, ,,wędruje’’ po nim, wykorzystując do tego różnorodne parametry, które posiada. Jednocześnie wymaga od słuchającego go ucha lekkiego przestrojenia, prowokuje skupienie. HERESONG komponuje się na bieżąco, będąc w ścisłym związku z otoczeniem. W swojej formie nie pozostaje sonoryczny, rozproszony - dąży do struktury, szuka słów, zwrotów, wytrwale usiłuje przybrać kształt pieśni.
 
Paulina Miu Zielińska. Performerka, kompozytorka, instruktorka śpiewu. Przysłuchuje się światu, pielęgnując uważność na osobliwe zjawiska zachodzące w jego dźwiękowej tkance. Improwizuje i eksperymentuje. Specjalizuje się w alternatywnej edukacji wokalnej. W ramach autorskiej ,,Pracowni Głosu Wędrującego’’ organizuje warsztaty, podczas których ośmiela innych do świadomej eksploracji głosu i przestrzeni. Zbiera tradycyjne pieśni oraz praktykuje i uczy śpiewu białego - archaicznej techniki wokalnej ze środkowo-wschodniej Europy. Komponuje muzykę do spektakli i działań performatywno-wizualnych. Ukończyła muzykoterapię na Akademii Muzycznej w Łodzi, obecnie studiuje intermedia na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Realizuje i wspiera różnorodne projekty społeczne i artystyczne w Polsce i za granicą.
 
 
Tomasz Misiak/Marcin Olejniczak: ,,Radio Noise Duo’’
W 2015 roku w poznańskim klubie ,,Las’’ odbył się premierowy koncert ,,Radio Noise Orchestra’’. Projekt, w którym uczestniczyło piętnaścioro muzyków miał na celu eksplorację dźwięków wydawanych przez różnego rodzaju radioodbiorniki. Artystów poproszono o to, by potraktowali radio jako specyficzny instrument muzyczny. Zadaniem, jakie postawili sobie pomysłodawcy projektu było przypomnienie o korzeniach muzyki awangardowej, która uczyniła z szumu (w tym także radiowego) pełnoprawny element muzycznej kompozycji i improwizacji. Realizacja ta miała także pokazać możliwości swobodnej, grupowej improwizacji oraz przyczynić się do integracji środowiska artystycznego związanego z muzyką eksperymentalną i elektroniczną. Z założenia projekt miał być realizowany w różnych składach.
,,Radio Noise Duo’’ to swoista kontynuacja ,,Radio Noise Orchestra’’. W tym przypadku dwóch muzyków: Tomasz Misiak i Marcin Olejniczak podejmą się podobnego zadania. Radioodbiorniki staną się mediami zapośredniczającymi kontakt pomiędzy muzykami, który ma doprowadzić do sytuacji wolnego, pozbawionego ograniczeń słuchania szumu i budowania z niego niepowtarzalnej formy muzycznej. Przy okazji tej realizacji pojawią się pytania o sposoby słuchania szumu, o podejście do tego rodzaju fenomenów akustycznych, które w codziennym doświadczeniu odbierane są jako negatywne.

Tomasz Misiak. Filozof, kulturoznawca, dziennikarz muzyczny, inicjator efemerycznych projektów muzycznych. Autor książek i artykułów poświęconych muzyce i obecności dźwięku w kulturze współczesnej. Autor audycji radiowej „Muzyka Nieuczesana”.

Marcin Olejniczak. Socjolog, kulturoznawca i pedagog. Aktualnie wykładowca w PWSZ w Koninie. Jest autorem szeregu publikacji dotyczących wybranych społeczno-kulturowych kontekstów edukacyjnych Od blisko 20 lat realizuje projekty intermedialne, koncertuje indywidualnie, w duetach i zespołowo.
 

Kalendarium