Współczesne wyzwania dla teorii i praktyki resocjalizacyjnej były tematem II Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej zorganizowanej przez Wydział Nauk Humanistycznych i Społecznych.
Zgodnie z zamierzeniem organizatorów, konferencja stała się płaszczyzną wymiany doświadczeń oraz refleksji teoretycznych i praktycznych dotyczących szeroko pojętej resocjalizacji i readaptacji społecznej. Uczestnikami konferencji byli pracownicy naukowi i naukowo-dydaktyczni reprezentujący wiele znaczących krajowych ośrodków akademickich oraz przedstawiciele instytucji państwowych i pozarządowych. Wystąpieniom uczestników konferencji przysłuchiwali się również studenci-przyszli adepci sztuki resocjalizacyjnej.
W części plenarnej konferencji z dużym zainteresowaniem wysłuchano wystąpień na temat degresji uczestnictwa społeczeństwa w wykonywaniu orzeczeń karnych oraz działań streetworkerów w przestrzeni ulicy wobec dzieci ze środowisk defaworyzowanych w dobie pandemii covid-19 w Polsce. Przedstawiono także zagadnienia dotyczące przestępczości nieletnich w świetle teorii napięcia Roberta Agnew oraz związków między osobowością a agresją i przynależnością do podkultury więziennej na przykładzie osadzonych z Zakładu Karnego w Białymstoku.
Po sesji plenarnej odbyły się dwie równoległe sesje panelowe, których przedmiotem rozważań były zagadnienia resocjalizacji i readaptacji społecznej dorosłych oraz dzieci i młodzieży. To były ciekawe i merytoryczne wystąpienia dotyczące takich zagadnień, jak rola pracowników socjalnych we wsparciu procesu readaptacji społecznej osób opuszczających zakłady karne oraz znaczenie psychoterapii w pracy kuratora sądowego. W dalszej części omówiono problematykę sprawców przestępstw z niepełnosprawnością w stopniu lekkim w polskim systemie profilaktyczno-resocjalizacyjnym, a także przybliżono tematykę osób z niepełnosprawnością jako ofiar przestępstw. Dokonano analizy wpływu pandemii na życie młodych ludzi w kontekście aktualnych zagrożeń i wyzwań. Wskazano, jak ważna jest ochrona zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży jako podstawa profilaktyki społecznej oraz jak ważna jest pedagogika współbycie jako antidotum na zaburzone obszary w życiu dzieci i młodzieży. Przedstawiono również nowatorskie badania dotyczące humoru, a ekspresji gniewu młodzieży niedostosowanej społecznie jako implikacji dla praktyki resocjalizacyjnej.
Na konferencji nie zabrakło ważnego głosu podmiotów pozarządowych. Na przykładzie Towarzystwa Inicjatyw Obywatelskich w Koninie przedstawiono działania pomocowe adresowane dla dzieci i młodzieży niedostosowanej społecznie. Działania skierowane na rzecz integracji społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym omówili przedstawiciele Stowarzyszenia „Bądź zaradny”. Warto podkreślić, że moderatorzy konferencji uzupełniali własnymi komentarzami kwestie poruszane w referatach. Za niewątpliwie konieczne uznano dalsze zacieśnianie współpracy nauki z praktyką w celu podejmowania konkretnych działań resocjalizacyjnych.
Konferencja odbyła się 5 kwietnia 2022 r. w trybie online.
dr Kazimiera Król, prof. ANS
